Groot feest was het ten huize 2B (Bundock-Brouwer) eind juli toen Darren met de Nederlandse Céline van Dooren op een Viper wereldkampioen werd in de F16 ( www.formula16.net ). Het was Darrens 14de wereldtitel. Een paar weken voordien had hij met Jeroen van Leeuwen ook het wereldkampioenschap F18 gewonnen. Buitengewoon was ook de prestatie van Carolijn : zij eindigde met Klaas Victor (beloftevolle jongere van vvw Knokke-Heist) op een vierde plaats. Eén schamel puntje, verloren in de allerlaatste manche, scheidde haar van het podium.
Maar Carolijns wraak was zoet : op 27 augustus won ze met Jeroen Van Leeuwen in zwaar weer de Eurocatscup. Twee weken voordien had ze in Knokke nog zilver behaald op de "ING-Zoute Cup".
Op 20 augustus was Darren in datzelfde Knokke op een Viper samen met de 12 jaar jonge Marie Demesmaker tweede geworden op de Diamond Cup, een ééndagswedstrijd voor mixed teams.
Heel groot feest was er ten huize Vandenberghe-Brewaeys (lees Koen en Nele) toen Kobus op 19 augustus mama's veilige trapezevest verliet. En Kobus zal het geweten hebben dat papa en mama zeilen: amper één week oud werd hij in onze club blootgesteld aan weer en wind en mocht hij "zijn toekomstig schip" bewonderen. 't Is eens iets anders dan een teddybeerke.
Helemaal geen feest was het aan boord van de Nacra MKII van Marc en mij. Tijdens de "Raf Verhaeghe" in Oostduinkerke, een Belgische rankingwedstrijd voor de F18, vloog Marc zijn schouder uit de kom toen we comfortabel aan de leiding voeren in de derde manche. Drie kwartier en heel veel pijn later werd de opstandeling zonder narcose maar met overweldigende vakkennis door chirurg Bart terug op zijn plaats gezet (probeer dit zelf niet thuis). Marcs eeuwige dankbaarheid is Barts honorarium. Exit helaas voor Marc en mezelf en waarschijnlijk ook einde van ons zeilseizoen, tenzij misschien het BK F18 begin oktober ... ? Wim en Bart zeilden nadien wel verder maar kwamen zondagavond één puntje te kort om op het podium te staan. Toch heel knap met hun overwinning in de allereerste manche.
Heel leuk feestje hadden we in onze eigen OSRC op 3 september. En leerrijk, zo'n clubwedstrijdje. Warm, veel zon en amper een scheet wind. We zijn om 11u00 begonnen met een briefing. Daarna volgden voor velen de eerste kennismaking met de perikelen van een zeilwedstrijd : parcours, start, smerige stroming en boeien die maar niet uit de weg wilden gaan ... . Er waren zelfs twee teams die dachten dat zo'n catamarantrampoline de uitgelezen relaxzetel was bij dit zonnige weer maar na de nodige interventies gingen uiteindelijk ook die boten vooruit. Twee manches hebben we gevaren en Axel en Mieke bewezen met hun Cirrus Energy het spelletje het best te snappen. Na de debriefing en de gerenommeerde Freddy-prijsuitreiking hebben we ons als uitgehongerde leeuwen gestort op de overheerlijke spaghetti die Lieve had klaargemaakt. Met 50 man hebben we een ruim bemeten hoeveelheid voor 80 man soldaat gemaakt en tot voldoening en wanhoop van Lieve alle potten tot op de bodem uitgelikt. Met slechts één vraag achteraf: wanneer nog eens? Tot slot werd nog een fiets verloot maar rode wijn was er de oorzaak van dat ik niet gezien heb wie daarmee naar huis gekoerst is.
Luc
