[0]Begin September 2007 nodigde OSRC uit voor een privé cat training door Carolijn en Sebbe. Naïef overtuigd van ons eigen kunnen gingen 7 teams daarop in. Geef toe, het overkomt je niet elke dag om privé-training te krijgen van de wereldtop (sorry Luc).

Rond 10h, onder een stralende hemel, begonnen we met het klaarmaken van de boten. Zeilen en touwtjes werden oorspronkelijk afgesteld "zoals we het altijd doen", maar rap bleek dat bepaalde dingen afhankelijk zijn van windkracht, staat van de zee, en het kunnen van de bemanning. Gedurende een uur of 2 werden we ingewijd in de kunst van het trimmen, en begrepen we wat beter het belang van bepaalde afstellingen. Bovendien bleek rap dat het professionalisme dat je moet nastreven wil je op wereldniveau meetellen heel wat hoger ligt dan wij konden vermoeden : zeil voor licht weer vs zwaar weer, 3 pakketjes zeillatten, belang van de stand van de spi-katrollen, ...

[0]Daarna rap pak aan en het water op. Een rustige zee met een 1 à 2 bft liet ons toe op een (zeer) kort parkoers wedstrijdjes te varen, constant gevolgd door Carolijn of Sebbe die elk vanuit een afzonderlijke motorboot instructies doorgaven. Wat meteen opviel was hoe belangrijk de kleinere afstellingen toch bleken te zijn. Een beetje grootzeilschoot lossen om op ruime koers de top va het zeil wat verder te laten open waaien, de uithaler wat strakker bij het opkruisen, en voor sommigen onder ons eens de boot wat properder maken. Allemaal kleine dingen maar telkens we dit deden hadden we het gevoel dat de boot effectief wat sneller ging. Jammer genoeg realiseerden we ons ook snel dat er duizend van die parameters zijn, en dat de ideale afstelling dan nog eens afhankelijk is van wind, golven, en bemanning. De magische formule bestaat dus niet, maar in alle geval hebben we ons fantastisch geamuseerd.

Vanharte bedankt Carolijn en Sebbe. Het beste in Peking! En na het binnenhalen van die gouden plak, komen jullie dan aub terug voor een vervolg ?

Groeten,

Wim, één van jullie OSRC leerlingen