Op het programma voor de eerste week van mei stond er niet alleen de bekende Eurocat in Carnac, maar ook het Europese Kampioenschap in het dichtbij gelegen Locmariaquer .
Eurocat Carnac
Dit jaar stonden er weer zo een 300 boten op het strand in Carnac.
De 30 Spitfires hadden een aparte plek uitgezocht op het strand met een tent voor ochtendkoffie en avondbier. Wedstrijden in de Spitfireklasse gebeuren niet alleen op het water : een gezellig samenzijn voor en na de wedstrijden met aperitief, avondeten en dansen hoort er ook bij.
Drie Belgische Spitfires waren in Carnac aanwezig om de nationale kleuren te verdedigen : Steven/Nathalie en Vincent/Koen van Sycod, Titane/ikzelf (Marc Van Hoogten) van de OSRC. Bovendien als heel aangename verrassing, een supportersteam van de OSRC : Daniel, Marinka en Tom.
De Spitfires zeilden met de C1 en C3 in een appart wedstrijdgebied maar met een afzonderlijke start.
Zaterdag veel zon, optuigen in zwembroek, de wedstrijden echter beperkt tot één reeks die afgebroken werd aan de eerste boei door gebrek aan wind. Zondag hebben wij 4 mooie reeksen gevaren met 2 à 3 beaufort. In de eerste reeks namen Steven en ik een schitterende start om bij de eerst vijf aan de bovenboei te komen. Steven kon er een 9de plek van maken, maar voor mij liep alles mis : het lukte net om niet laatste te eindigen.
Na dit opwarmertje hebben wij in de volgende reeksen een 8, een 10 en een 13 kunnen noteren.
We waren best tevreden met onze 12 de plek in de tussenstand ; Steven haalde een 18 en Vincent noteerde op 24.
Maandag was de Raid naar het eiland Houat gepland. De meteo was niet gunstig, heel weing wind en donderwolken. Titane en ik hadden al eerder besloten om een dagje vrijaf te nemen : we opteerden voor een wandeling in Quiberon, witte wijn en oesters in plaats van de 2 uur durende drijfpartij van de raid.
Dinsdagmorgen echt Belgisch weer : koud, regen en wind. Daar ik eerder een "goedweer-zeiler" bent geworden (eh ja, na vele jaren wedstrijd wordt men toch een ietsje wijzer) vielen de resultaten een beetje tegen en op het eindklassement moesten wij ons tevreden stellen met een 14de plek. Steven strandde op 22 en vincent op 27. De eerste 3 plaatsen waren voor de Engelsen waardoor het aan Franse zijde een beetje kalm was op dinsdagavond.
Woensdag had de Spitfireklasse een gezellige tocht gepland om de boten naar Locmariaquer te varen, een kleine 10 mijl verder. Perfecte omstandigheden : zon, windkracht 2 en een motorboot met een fles wijn en koekjes. De bemanningen werden gewisseld en Titane kon met de voorzitter van de Franse associatie varen (wat een eer). s' Avonds wist ik alles over hem en zijn familie, tot op de kleur van zijn onderbroek .
Europees Kampioenschap Spitfire
Locmariaquer, een rustig clubje aan de Pointe de Kerpehir met een fantastisch mooi uitzicht op de Golfe du Morbihan. Een vloot van 28 boten : 19 Fransen, 6 Engelsen, 2 Belgen en 1 Ier gingen het tegen elkaar opnemen voor de titel van Europees Kampioen 2007.
Donderdag. Een weertje naar mijn zin : zon en windkracht 1 à 2.
De eerste reeks verliep een beetje chaotisch door de windveranderingen, maar persoonlijk kon ik er goed van profiteren wat resulteerde in een mooie 7 de plaats. Voor de twee volgende reeksen iets meer wind, 2 à 3 en hier hebben wij echt van genoten met daarbij nog twee behoorlijke plaatsen van 15 en 11. Het andere belgische team, Steven/Nathalie was af en toe goed geplaatst aan de eerste boei maar moest zich tevreden stellen met een 17de, 25ste en 22ste plaats. Na die eerste dag zagen we dat we in licht weer meekonden met de subtop, maar de eerste boten hadden er blijkbaar nog een turbo op gemonteerd.
Vrijdag. Aanvankelijk uitstel daar er een stevige 6 beaufort stond met vlagen, heel verstandige beslissing van het comité. Rond 12 uur toch op het water met een goeie windkracht 5.
Bij alle reeksen waren wij redelijk goed mee aan de eerste in de windse boei, maar onder spi vlogen ze ons gewoon voorbij. Wij hoopten op een paar kapseizen van onze concurrenten om wat plaatsen terug te winnen, maar te weinig boten gingen over kop zodat wij ons moesten weren om niet als laatste de eindigen ( DNS,22,24,22). Steven en Nathalie hadden een betere dag ( 22,19,18,16).
Zaterdag : iets minder wind en een beetje meer snelheid voor de wind resulteerde in tweemaal een 19de plek. Voor de eerste plaatsen werd het nu een Frans onderonsje met de familie Loday, zoon en vader op de eerste 2 plaatsen, gevolgd door Fred Leger (Frans kampioen 2006). De Engelsen volgden met 4 boten in de top tien.
Een mooie zeilweek in een uitstekende sfeer, zowel op het water (1 protest en 1 algemene terugroep op15 reeksen) als aan wal waar de internationale avond, ieder land bracht zijn eigen nationale specialiteiten mee, een goede gelegenheid was om van gedachten te wisselen. Het nadeel was dat ik er een stevige koppijn aan overhiel.
Marc Van Hoogten
